Hondenschool Dog's Dream vzw


Interessante lectuur

Wolven en roedel

In alle opvoedingsmethodes word steeds verwezen naar, wolven en een roedel. Een roedel is 1 soort, dus honden zien ons echt niet al een “andere rare” hond. Als “andere” soort kunnen we wel tot een symbiose komen. De symbiose methode, werd jaren terug door Henk De Clerck, als eerste beloningsgerichte pionier in België en Nederland gepromoot. Via Henk ben ik de juiste weg ingegaan en verder blijven leren.

De tegenstanders van een hondvriendelijke methode hun verwijt, dat een hond dan enkel werkt voor het snoepje, is dankzij de evolutie, ook weer achterhaald. Maar zelfs als het zo zou zijn zoals in de beginperiode, heb ik toch liever een hond die het voor zijn snoepje doet, dan eentje die het doet om niet geslagen, gestampt, de zogezegde beet in de nek en meer mishandelingen te krijgen.

Tegenwoordig weten diegene die zijn blijven leren, dat we meer en meer operant werken, de hond dus keuzes leren maken, en de juiste, goede keuzes krijgen en beloning. Het lokken voor bv. een volg is al lang achterhaald en de resultaten ook op wedstrijd zijn veel beter, omdat je hond niet meer afhankelijk is van het “lokmiddel” maar echt weet wat er van hem verlangd wordt, ZONDER enige dwang en stress.

Terug naar de roedel

Stel dat we geloven dat een hond ons ziet als een ander hond, en we moeten dus roedelleider zijn. Diegene die deze theorie geloven zijn wel heel kortzichtig, want hebben jullie al een wolf gezien die s’avonds dag zegt tegen zijn pack en ergens alleen of met een favoriet in een boom gaat slapen. Nochtans regel 1 van het roedelprincipe: de hond mag niet in bed in de zetel. Volgens mij ligt de leider wel op de beste plaats, maar lekker omringd door de rest. Alleen zou hij niet lang overleven. In een roedel doet ieder waar hij het beste in is. Sommige honden/rassen mogen nog doen waar ze goed in zijn, bv. waken, jagen, drijven. Maar dit dan enkel als WIJ willen en dan MOETEN ze. Wat met alle niet-werkhonden?

Een hond die trekt aan de lijn is naargelang zijn gewicht lastig, maar denk je echt, omdat hij trekt dat hij de ambitie heeft gezinshoofd te worden? In een roedel lopen ze, naargelang met wat ze bezig zijn om beurt wel op kop, en eten ze bij voldoende eten samen, en zelfs de pups eerst. Hoe wreed en onzinnig is de huisregel: de mens (plots zijn we weer mens) eet eerst en dan pas de hond. Sommigen gaan zo ver het klaar te zetten en de sukkelaar te laten wachten om het te mogen opeten. Uit veiligheidsredenen leren we ze wel om niet zomaar iets te nemen, te wachten tot we het geven, maar dit uit veiligheid en zeker niet om een betere leider te zijn.

In een roedel is er weinig geweld, daar verspillen ze hun energie niet aan en het risico gewond te raken en niet meer op jacht te kunnen, nemen ze niet. Pubers doen wel om te oefenen schijngevechten die heel wreed lijken, maar eigenlijk alleen oefenen zijn. Als de alfa te oud wordt om de roedel te kunnen beschermen en gezonde nakomelingen voort te brengen is er wel een gevecht vaak op leven en dood, maar dit om de 5/6 jaar of zelfs langer. En toch baseren velen zich dagelijks op dit.

Een roedel leeft in harmonie en met veel begrip en wederzijds respect voor elkaar, omdat ze elkaar nodig hebben. Ze gaan onderlinge gevechten uit de weg en hebben zo een arsenaal aan signalen, dat vechten zelden nodig is. Weinig trainers kennen de signalen, meer nog ze trainen of slaan ze uit de hond, en toch beweren ze dat ze goede trainers zijn, omdat ze boven hun hond staan.

Tuurlijk zijn er bij onze gezinnen veel conflicten. De hondentaal is niet gekend of fout begrepen, te kleine plaatsen, zodat ze geen uitweg hebben en een gevecht onderling niet uit de weg kunnen. Foute keuze van het ras enz.

Voor hun veiligheid moeten honden gehoorzamen, maar een opvoeding gebaseerd op zogezegde “roedel” is geen opvoeding, maar slavernij. Hoe goed en geloofwaardig het ook wordt uitgelegd. Maar waarschijnlijk observeer ik anders dan de meeste en kijk ook naar andere docu. Mijn bevindingen zijn, naar mensen toe die de roedeltheorie promoten onder gelijk welke naam en verwijzingen, gewoon mensen zijn, die honden zien als een gebruiksvoorwerp en totaal geen gevoel hebben en erger sommigen ronduit aartsdom zijn. De fanatieke aanhangers van het zogezegde roedelprincipe doen meestal volgende zaken.

Als je zelf met je eigen ogen en een beetje gezond verstand nadenkt, zullen jullie ook wel alle leugens en eigenbelang en zelfs onkunde van de lesgevers/therapeuten doorzien. Als je een school of andere kiest, vraag naar hun opleidingen en hun stages!

De ergste dommeriken en knoeiers zijn diegene die aandraven met: "we geven al 20 jaar les, ik zal het dus wel weten zeker?!


Terug naar boven.